Herbaty mieszane (aromatyzowane, kwiatowe, owocowe)

Herbaty te zalicza się do kategorii blends, czyli herbat mieszanek. Aby otrzymać niepowtarzalną i wyszukaną herbatę, łączono produkty z różnych regionów oraz zbiorów. Dosyć często mieszano herbaty zielone i czarne, owocowe z naturalnymi, kwiatowymi, a nawet ziołowymi.

Najpopularniejsza to:
English Breakfast. Jest to mieszanka zawierająca herbaty indyjskie i cejlońskie.

Zielone, częściowo czarne herbaty niekiedy są aromatyzowane. Są to klasyczne gatunki herbat o całych lub rozdrobnionych liściach, do których dodawano w wirówce esencję zapachową pochodzącą z roślin bądź owoców.

Do herbat aromatyzowanych najczęściej dodaje się zapachy:

• goździka,
• cynamonu,
• imbiru,
• kardamonu...

Powodzeniem cieszą się też herbaty aromatyzowane korzeniami. Te bardzo cenione są w Indiach i w Europie. Spośród tych najbardziej jest znana:

• Earl Grey. Jest aromatyzowana bergamotką i owocem cytrusowym. Nazwę swą najprawdopodobniej zawdzięcza hrabiemu Charlesowi Greyowi, który rozpropagował jej przepis. Herbatę tę przygotowuje się na bazie czarnej herbaty Yunnan, a także herbat cejlońskich lub Darjeeling, a nawet niektórych zielonych.
  Często te herbaty określa się jako "herbaty o siedmiu smakach: pomarańczy, różowej pomarańczy, bergamoty, cytryny, zielonej cytryny, gorzkiej pomarańczy i grejfruta.
• Miodowa
• Karmelowa
• Czekoladowa
• Z dodatkiem alkoholu (rumu, maraskino, whisky itp.)
• Z małą zawartością teiny
• Owocowe
• Z żeń-szenia
  
  

Tradycja kwiatowych herbat jest bardzo stara. Bardzo wcześnie mistrzami w sztuce dodawania zapachów stali się Chińczycy, którzy byli wzorem dla ludzi Zachodu. Najczęściej przygotowuje się mieszanki herbat czarnych i Oolong z pączkami lub płatkami kwiatów. Do 100 kg herbacianych liści dodaje się 25-30 kg kwiatów, zanim te pierwsze się ususzą.

Najpopularniejsze:

• Różana. Dodaje się do niej kwiaty róż zebrane wiosną o świcie, gdy pokryte są jeszcze rosą. Zanim proces suszenia dobiegnie końca, pączki, płatki kwiatów miesza się z liśćmi czerwonej herbaty z Fujian lub Zhejiang.
• Jaśminowa. Najbardziej popularna jest na Zachodzie. Przygotowuje się ją na bazie herbaty zielonej lub czerwonej Oolong z dodatkiem świeżo zebranych kwiatów jaśminu, pomarańczy oraz kamelii. Jeżeli po jednokrotnym parzeniu chcemy ją ponownie zaparzyć następnego dnia, należy usunąć kwiaty, gdyż w przeciwnym razie nabierze goryczki. Herbata jaśminową zalicza się do mocnych.
• Chryzantemowa. Podstawowym surowcem przy jej sporządzaniu jest herbata Pu-erh, do której dodaje się pączki chryzantemy.
• Z kwiatem lotosu. Przygotowuje się ją z zielonej herbaty wymieszanej z kwiatami lotosu, uprawianymi na południu Chin. W Wietnamie liście zielonej herbaty wkłada się na noc do serca kwiatów, które mają się rozwinąć i zbiera nazajutrz.
• Gardeniowa. Sporządzana z kwiatami gardenii.
• Z kwiatem orchidei itp.