Czarne herbaty

Chińczycy nazywają je "czerwonymi herbatami", od koloru naparu, który jest czerwonopomarańczowy. To Europejczycy nadali im nazwę czarnej ze względu na pojawienie się czerni podczas fermentacji. Te herbaty dojrzewają powoli i mają dłuższy czas fermentacji. Herbaciane listki sprzedawane są:

1. w całości: kiedy zbierany jest cały pączek liściowy (pekoe). Jest mniej delikatna, gdyż zawiera mniejszą ilość pączków.
2. połamane: herbata tzw. broken. Jest bardziej wydajna i mocniejsza, szybko się zaparza.
3. roztłuczone (fannings i dust) używane w torebkach jednorazowych.
   

Liście czarnej herbaty można wędzić.
Główne gatunki herbaty uprawiane w Chinach to:

• Yunnan. Jej miano wywodzi się od nazwy górzystej prowincji, z której pochodzi. Nazywana jest ...
• Pu-erh. Produkowana jest w regionie Yunnan, charakteryzuje się opóźnioną fermentacją, palona ...
• Herbata syczuańska. Ta odmiana o brązowych i dosyć cienkich liściach i złotawych pączkach ...
• Keemum. Pochodzi z prowincji Anhui i jest uprawiana od XIX wieku. Liście ma krótkie ...
• Assam. Ta czarna herbata pochodzi z regionu Assam, w północno-wschodniej Indii. Zbiorów dokonuje ...
• Darjeeling. Fermentowana, o subtelnym lub muszkatelowym smaku jest nazywana "szampanem" wśród ...
• Herbaty cejlońskie. Pochodzą z pięciu regionów wyspy Sri Lanka, położonej na południowy wschód ...